dun
verb/dʌn/
/dʌn/
Verb Forms
| present simple I / you / we / they dun | /dʌn/ /dʌn/ |
| he / she / it duns | /dʌnz/ /dʌnz/ |
| past simple dunned | /dʌnd/ /dʌnd/ |
| past participle dunned | /dʌnd/ /dʌnd/ |
| -ing form dunning | /ˈdʌnɪŋ/ /ˈdʌnɪŋ/ |
- to demand money from somebody, especially to pay a debt
- dun somebody Some lenders aggressively dun debtors.
- dun somebody for something Nobody is dunning us for the payment yet.
Check pronunciation:
dun