rick
verb/rɪk/
/rɪk/
(British English)Verb Forms
| present simple I / you / we / they rick | /rɪk/ /rɪk/ |
| he / she / it ricks | /rɪks/ /rɪks/ |
| past simple ricked | /rɪkt/ /rɪkt/ |
| past participle ricked | /rɪkt/ /rɪkt/ |
| -ing form ricking | /ˈrɪkɪŋ/ /ˈrɪkɪŋ/ |
- rick something to injure a part of your body by twisting it suddenly synonym sprain
- He turned so quickly that he ricked his neck.
Word Originverb late 18th cent. (as a verb): of dialect origin.
Check pronunciation:
rick